Camping De Evennaar aflevering 1 Genderneutraal

Hier lees je verhaaldeel nummer 27 uit het E-book In de tent gelokt met 27 korte kampeer verhalen.

Het complete E-book kan je bestellen in onze webshop E-book In de tent gelokt

An Roet TV productie: Op de Evennaar aflevering 1 Genderneutraal

Het is altijd fijn, weer op De Evennaar te zijn, de tune van de sitcom is gestart.

Het kampeerseizoen is begonnen op camping de Evennaar. Iedereen is druk in de weer om de caravans zomerklaar te maken. De familie Zeldenrust is een uitbouw aan het maken. Zij staan met hun hele familie op het veld, ‘De Kreeftskeerkring’. Ze krijgen gezinsuitbreiding, er zijn kleinkinderen op komst. Mede door hun toedoen is er commotie ontstaan op de camping. Ze hebben een samengesteld gezin, moeder Chanella en Vader Milton hebben samen twaalf kinderen. De oudste twee zijn de deur al uit. En nu draait alles om nummer negen en tien. Carl en Philomena. Die laatste staat op het punt van bevallen van een tweeling. Carl is vierentwintig jaar en zit in een identiteitscrisis. Al een sinds een paar jaar noemt hij zichzelf liever Carla. Hij wil een genderneutraal toiletblok op de camping en heeft zich daar sterk voor gemaakt.

Klusjesman Najib is druk bezig om een nieuw bord te maken voor het sanitair blok. Het had al klaar moeten zijn, maar het had een beetje tegengezeten. Dat is bij Najib wel vaker het geval. Net als vorig seizoen, toen had hij per ongeluk de nieuwe douchedeursloten aan de buitenkant van de deur gemonteerd. En in plaats van de douchemuntenmachines in de douches te plaatsen, hangen ze nu aan de muur tegenover de douches. Van de eigenaar hoefde hij deze gelukkig er niet af te halen. De beveiligingscamera’s werken wel goed, zij het niet dat ze op zijn kop hangen. Je kan nu wel heel goed de vogelnestjes in de gaten houden.

Bij KicK KooKt zijn alle tafeltjes in de boenwas gezet. De glazen, bestek en borden zijn in de vaatwasser geweest en staan glimmend te wachten op de klanten. Kick heeft een droom om ooit nog eens een Michelin ster te krijgen. Hij weet dat hijzelf te kort schiet, maar dat weerhoudt hem er niet van om er helemaal voor te gaan. Graag zou hij hulp krijgen van Moeder Chanella, die maakt de meest fantastische Surinaamse gerechten. Voorheen had Kick altijd katoenen servetten en tafellakens. Dit seizoen heeft hij geïnvesteerd in gelamineerde placemats met het weekmenu erop. Achter de counter heeft hij nu een grote grillplaat staan. Vooraan is het snackbar gedeelte, waar hij ook zijn huisgemaakte ijs verkoopt. Zonder E-nummers en zout. De melk haalt hij rechtstreeks van de boerderij een stukje verder op. Ook het vlees en de aardappelen koopt hij rechtstreeks van de boeren in de regio.

In de kampwinkel van Miep zijn alle schappen gevuld. De winkel grenst aan het restaurant van Kick. Zij en haar nichtje Lotje van Achttien jaar runnen de winkel samen. Lotje heeft de taak gekregen om alle producten die nog in de winkel aanwezig zijn, na te kijken op de houdbaarheidsdatum. Miep is aan het proberen om de oven werkend te krijgen. Zo heeft ze op ieder moment van de dag verse broodjes. Samen met Kick deelt ze de kosten van het slachten van het vee van de boerderijen in de regio. Ze heeft een goede koel-vries cel, waarin ook Kick zijn vlees bewaart. Ze hebben het zo geregeld dat ieder zijn eigen ingang heeft. Vanmorgen was er al de eerste aanvaring met Kick, ze kon Lotje nergens vinden totdat ze gegiechel in de koelcel hoorde.

In het kantoor van de receptie, vooraan op de camping is het gezellig druk. Bas en Bennie zijn de binnenkomende mailtjes aan het beantwoorden. Er zijn best wat reserveringen voor de trekplaatsen; ‘De Noordpool’ voor de campers en caravans, ‘De Zuidpool’ voor de tenten.

Bas en Bennie zijn geen koppel, al had dat makkelijk zo kunnen zijn. Ze zijn beide even sluw en kunnen akelig gemeen zijn. Voor de campinggasten zijn ze onmisbaar. Gastvrijheid is hun op het lijf geschreven. Wel met de nodige valse humor. Bennie hoorde Bas aan de telefoon zeggen:

– Ja mevrouw, u mag zeker met de auto de camping op.

– Ja mevrouw, u mag de auto ook naast de caravan parkeren.

– Ja mevrouw, u kan de camping op en af wanneer U wilt.

– Er zijn wel tijden van rust. Dat is tussen half twaalf in de avond tot de volgende ochtend half acht. u krijgt van ons een wachtwoord voor de slagboom.

– Nee dat is geen moeilijk te onthouden code, het is een eenvoudig wachtwoord en anders zijn Bas en ik er uiteraard altijd nog.

– Tot vanavond mevrouw.

 

Het oudere echtpaar Flip en Hermien staan al jaren op De Evennaar op het oudste veld,

‘De Zenit’. Gekscherend ‘De Zeurniet’ genoemd. Jaren geleden heeft Flip zelf de houten trekkershut gebouwd, waarin zij kamperen. Ze zijn net aangekomen en hadden geluk dat de slagboom bij de receptie openstond. Hermien is aan het mopperen tegen Flip,

– Dat ze dat ding nu nog hebben. Je zou toch mogen verwachten dat ze wel eens een nieuwe aanschaffen.

– Die slagboom heet Brenda, zegt Flip. Je moet gewoon lief tegen haar zijn.

– Ik? Lief tegen een slagboom, jij hebt al geluk als ik lief tegen jou ben. Dat kreng gaat maar open en dicht wanneer ze zelf blieft.

 

De twee broers Stefan en Stanley schelen anderhalf jaar met elkaar. Ze zijn dikke vrienden. Ze staan op het veld, ‘De Zuiderbreedte’. Op de camping worden ze Sten en Stan genoemd, het had een tweeling kunnen zijn. Ze hebben hun ouders, Peter en Sandra al de nodige kopzorgen bezorgd. Ze halen van alles uit en geven dan elkaar de schuld. Ze lijken met hun rode haar en sproeten erg op elkaar. Inmiddels zitten ze midden in de pubertijd en is er met de twee weinig te beginnen. Behalve als het om de hormonen gaat. Dan staan ze vooraan. Ze hebben thuis allebei een ‘soort’ van vriendinnetje. In de weekenden als ze met hun ouders hierheen komen, zijn ze dat spontaan vergeten. Ze staan in de kampwinkel van Miep. Ze hebben trek in chips zeggen ze. Ondertussen staan ze naar Lotje te gluren. Vorig jaar was Lotje nog veilig voor ze. Dit jaar houdt Miep haar hart vast als DJ Donny, de zaterdagavond disco open doet.

Op het raam van de kantine hangt een aanplakbiljet. Volgende week zaterdag is het Bingo avond. Aanvang zeven uur met koffie, thee en wat lekkers. De bingomachine draait vanaf acht uur. Inleg vijf Euro, inclusief de eerste bingo kaart. Totaal worden er vijf rondes gespeeld. Mooie prijzen, mensen zegt het voort.

 

De twee oude vrijsters Yvonne en Gonnie schuifelen arm in arm voorbij het raam van de kantine. Cor de bareigenaar ziet hun en zwaait. Ze zwaaien terug. Cor staat achter de bar, hij wrijft de bierglazen schoon met zijn doek totdat ze glanzen en zet ze keurig in een rijtje bij de tap. Jenny zijn hulp achter de bar is druk bezig een nieuw fust aan te slaan. Ze zit op haar hurken. Glurend naar het achterwerk van Jenny, zegt hij:

– Daar heb je Von en Gon. Die zijn er vroeg bij dit seizoen.

Jenny werkt dit jaar voor het eerst voor Cor en kent Von en Gon niet.

– Het zijn zogenaamd zussen, maar daar geloof ik helemaal niets van zegt Cor.

– Ik denk dat ze hier al twintig jaar staan op het Nul Graden veld. En ik heb nog nooit een kerel bij ze op bezoek gezien.

– Tap mij eens een lekker grietje zegt Cor tegen Jenny. Die kijkt Cor aan en zegt:

– Dan moet je tot de zomer wachten totdat het zwembad weer open is en maakt een gebaar naar de ramen aan de andere kant van de kantine waar het zwembad met zonneveld is.

Cor loopt rood aan, deze had hij niet zien aankomen.

– Ik bedoelde een biertje, is het fust aangesloten?

De deur van de kantine gaat open en daar komt Rosa binnen gehuppeld.

– Je wordt toch nog op je wenken bediend zegt Jenny.

– Hallo Cor zegt ze, haar zwoelste stem opzettend. Dat is alweer een hele tijd geleden. Misschien wel te lang. Cor wil eigenlijk weglopen en het aan Jenny overlaten. Maar die is in geen velden of wegen te bekennen. Rosa is ietsjes over de datum, zo kleed ze zich ook. Geen man is veilig voor haar. Ze heeft haar haren zwart geverfd dit keer.

– En hoe is het op het veld, De Atmosfeer dit jaar vraagt Cor.

– Broeierig, zegt ze.

 

Rietje en Mees komen hand in hand al zoenend binnen.

– Zijn jullie nou nog niet uitgeklefd, zegt Cor.

– Jaloers vraagt Mees?

– Nee hoor, helemaal niet. Hebben jullie de voortent al opgezet? Mees antwoordt, dat hij iedere dag de tent opzet.

Cor wil het allemaal niet weten, op het Veld ‘De Equator’ worden de twee Ritme genoemd.

– Is Najib al klaar met het genderneutrale bord wat bij het sanitairgebouw moet komen? vraagt Rietje.

– Geen idee zegt Cor, het had er vorig seizoen al moeten staan, hoezo?

– Nou zegt Rietje, als het goed is mogen dan zowel vrouwen als mannen naar binnen toch?

– Dat denk ik wel zegt Cor.

– Kijk dan kunnen Mees en ik samen douchen. Logisch toch!

 

Maria de schoonmaakster die de vloer aan het dweilen is, wordt er niet goed van. Die jongelui zeggen ook maar van alles tegenwoordig. Nederlands is dan wel niet haar moederstaal, maar  dit was haar maar al te duidelijk. De puinhoop die ze dan van de douche zouden maken zag ze voor ogen. Drie keer per dag de douches boenen was voor haar wel de limiet op een dag. Ze heeft de kantine erbij gekregen en meer dan dat kan ze niet aan. Ze is geen Achttien meer. Kijk als je net als Ilona nog jong bent, dan ben je blij met extra werk. Vanochtend heeft Ilona de haren van Maria geknipt. Sinds een jaar of zes is Ilona de thuiskapster op de camping. Ideaal, je hoeft er de camping niet voor af. Iedere Vrijdagmiddag tussen drie en zes uur kan je binnenstappen in de knipschuur. Voor Maria had ze een uitzondering gemaakt.

 

– Kijk, zegt Cor, daar heb je Najib, zo te zien heeft hij het nieuwe bord klaar.

– Het lijkt me wat groot zegt Rosa met een beetje dubbele tong. Ze heeft net haar derde wijntje op. Rietje en Mees kijken naar buiten en zien Najib inderdaad met een behoorlijk bord op een steekwagen lopen.

– Straks maar eens kijken hoe het eruit ziet zegt Cor. Jenny schenkt Rosa nog eens bij.

Kick komt ook binnen samen met Miep en Lotje.

– Is het bord nu dan echt klaar vraagt Kick.

– Het lijkt er wel op zegt Cor.

– Maar waarom heb je zo’n groot bord nodig zegt Miep op een vragende toon.

– Geen idee zegt Cor.

 

Dan komen Bas en Bennie ook binnen.

– Dat moet wel een geweldig bord zijn wat Najib gemaakt heeft. Hij moest hem helemaal met de steekkar naar het Sanitair blok brengen.

Na een kwartiertje zien ze Najib met een tevreden gezicht en lege steekkar terugkomen.

– Kom laten we gaan kijken zegt Cor.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze staan met zijn allen voor het sanitair blok.

– Ik begrijp hier helemaal niets meer van zegt Rosa.

– Ik wel zegt Rietje, alles mag, simpel.

Gon en Von staan er ook bij en zijn sprakeloos.

Ilona die op de commotie af is gekomen, zegt:

– Gelukkig heb ik mijn eigen toilet en douche in mijn knipschuur. Bas en Bennie vragen:

– Wat zou Najib nou bedoelen met een mannetje en vrouwtje naast elkaar. Die andere is toch veel duidelijker.

– Welke andere, vragen Sten en Stan in koor, die van die twee vrouwen zeker en schieten in de lach.

Dan komt Carla aangelopen met in zijn kielzog moeder Chanella en vader Milton. Ze bekijken het bord aandachtig. Flip loopt ondertussen naar Carla toe.

– Ik denk dat ik een beter idee heb.

Omdat het al zo lang duurde heb ik, in onze trekkershut een ander bord klaar liggen wat ik zelf gemaakt heb. Maar niet tegen Hermien zeggen hoor. Anders moet ik weer aan de slag voor haar. Ik heb het nu net zo voor elkaar dat ze denkt dat ik niet meer zoveel kan.

Een paar dagen later is het bord vervangen. Najib was het er uiteraard niet mee eens. Wanneer is het dan wel een keer goed, had hij gezegd. Flip heeft nog wel gevraagd aan Najib of hij de belettering eronder wilde maken. Dat kon hij niet zelf doen in de trekkershut, zonder dat Hermien het zou merken.