Op de klapstoel bij Herman aflevering 1 Frankrijk

Hier lees je verhaaldeel nummer 18 uit het E-book In de tent gelokt met 27 korte kampeer verhalen.

Het complete E-book kan je bestellen in onze webshop E-book In de tent gelokt

An Roet TV Productie: Op de klapstoel bij Herman Aflevering 1

 

Iedere week staat de opname caravan van Herman op een andere camping. De gasten op de camping kunnen aanschuiven op de klapstoelen. Het kampeer actualiteiten programma begint iedere avond om zeven uur.

Op de klapstoel bij Herman is in Frankrijk neergestreken, de eerste gasten zijn aangeschoven.

Even ouwehoeren

– Welkom op de klapstoel bij Herman allemaal.

– Herman stelt de gasten voor. Op de klapstoelen zitten Rob uit Rotterdam, Ab uit Amsterdam, Josje uit Den Bosch, Ilse uit Voorburg en als laatste Annemarie uit Zutphen.

– Hoe zijn jullie op de camping terecht gekomen, voor hoelang blijven jullie en het belangrijkste van alles, hoe bevalt het.

– Ab aan jou het woord.

– Wij zijn hier bij toeval gekomen, we hadden een lekke band en konden geen kant uit. We hebben de ANWB gebeld en die konden ons vertellen dat deze camping maar twee kilometer verderop lag. Mijn vrouw is hier heen gelopen en we mochten op de camping komen. De eigenaar heeft een tractor en heeft ons hierheen gesleept met de caravan achterop de oplegger. Helemaal top gewoon.

– En jij Josje?

Mijn dochtertje heeft een vriendinnetje dat hier ook op de camping staat. Dat is voor mij wel makkelijk vandaar, we blijven drie weken.

– Rob, wat is jouw reden om hier te kamperen, vraagt Herman.

Mijn vrouw is zwanger en we wilden niet te ver van huis, voor het geval dat, begrijp je. We proberen twee weken te blijven.

– Annemarie jij bent ook zwanger zie ik? Dat zie je verkeerd Herman. Mijn vriendin is zwanger van onze tweede.

– Sorry Annemarie dat is mijn inschattingsfout,

– Geeft niet Herman het is je vergeven.

Wij blijven vier weken. Het gemeente zwembad hier net naast de camping is geweldig. En voor ons geldt hetzelfde als voor Rob en zijn vrouw, niet te ver van huis, want je weet het maar nooit.

– En als laatste Ilse;

– Nou ik blijf hier geen minuut langer dan noodzakelijk Herman.

– Hoe dat zo? De ontvangst is uiterst vriendelijk hoor, daar niet van. Maar je moet helemaal naar de bakker lopen voor vers brood, je vuilniszak weggooien kan alleen maar een stuk buiten de camping. En voor je vuilwatertank moet je de camper helemaal naar voren rijden, daar bij dat huis in de verte. Dat is toch geen doen op vakantie.

– Ab is het hier niet mee eens, zegt hij. Het is wel het lekkerste brood van heel Frankrijk toevallig.

– Herman vraagt:  zijn er hier op de camping nog meer minpuntjes? J

– jazeker, de treinen, zeggen ze vrijwel tegelijk.

– Die heb ik nog niet gehoord, zegt Herman.

– Dat klopt er is staking vandaag. Ze willen geloof ik een lagere pensioen leeftijd. Wacht maar tot morgen, zegt Rob.

– Nou ik vraag het straks wel aan Rita van Review Time, zij is hier al eerder geweest. Dames en heren we gaan eens naar de afwas.

  

Het afwaspraatje

Herman is onderweg naar de afwasbakken. In de verte ziet hij een paar dames druk kwebbelend met elkaar de afwas doen. Opvallend vindt hij ook dat er veel mannen aan het afwassen zijn. Hij komt aan en zegt:

– zo mannen wat goed van jullie, doen jullie thuis ook de vaat?

–  Een van de mannen schiet in de lach, thuis hebben we een vaatwasser.

– De ander zegt, nee joh, ik wil dat mijn vrouw ook een vakantiegevoel heeft. Ik kan niet wachten tot we wat dat betreft weer thuis zijn. Hij heeft zichtbaar binnenpret.

– De laatste man mompelt wat onverstaanbaars.

– Wat zeg je, vraagt Herman.

– Ik moet van mijn vrouw altijd de afwas doen anders krijg ik gewoon niet te eten. Herman krijgt het er benauwd van.

Leuk een praatje maar het moet niet te moeilijk worden. Hij loopt met de microfoon naar de dames die druk in gesprek zijn. Hij kan nog net opvangen dat de ene vrouw aan de andere vraagt:

– hoeveel doe jij er op een dag?

– Soms vijftig maar op andere dagen twee tot vierhonderd.

Herman valt de dames in de rede en vraagt waar het over gaat.

– Het aantal kilometers dat we op een dag rijden. We zijn nu op de terugweg vanuit Zuid Spanje en soms wil je gewoon opschieten, dan doen we wel vierhonderd kilometer. Lekker kilometers maken. Het landschap onderweg is om van te genieten. We stoppen om de twee uur, drinken een kopje koffie, eten iets en dan gaan we weer.

– Hoe zijn jullie hier?

– Wij met de camper en zij zijn met de caravan. Herman maakt een bruggetje naar het volgende onderwerp.

– Als jullie onderweg stoppen, doen jullie dan ook rek en strek oefeningen?

– Ik zou niet weten hoe.

– Ik ook niet.

Mooi zegt Herman, dan zal onze rubriek Oefeningen voor onderweg uitkomst voor jullie bieden.

 

Oefeningen voor onderweg

Kuitheffen

Deze oefening kan alleen als je buiten op je benen staat. Sta rechtop met je voeten tegen elkaar. Ga daarna op je tippen van je tenen staan, hou even vast en zak langzaam weer naar beneden totdat je voeten weer plat op de grond staan. Herhaal dit acht keer.

Borstdrukken

Deze is voor de bijrijder. De oefening om je arm-  maar ook je borstspieren te trainen. Zet je stoel rechtop en breng je schouders naar achteren. Laat je armen rusten op je schoot en verstrengel je vingers. Breng nu je handen iets naar voren en probeer je ellebogen elkaar te laten raken. Hou twintig seconden aan en herhaal acht keer.

Billen samenknijpen

Deze oefening kan iedereen en echt overal doen. Span je billen gewoon zo hard mogelijk aan en hou zo lang mogelijk vol. Herhaal zoveel je wilt of zolang je moet als je niet zo snel een parkeerplaats kan vinden om naar het toilet te kunnen.

– In de volgende afleveringen nog meer oefeningen dames en heren zegt Herman. Ik wordt al moe als ik ernaar kijk. Laten we naar het spel gedeelte gaan.

 

Tasten moet geen stoten worden (spel)

– Familie van der Spek heeft zich opgegeven voor het spel Tasten moet geen stoten worden. We hebben de caravan en voortent helemaal verduistert. Ik zal het jullie even laten zien, zegt Herman.

– Compleet donker toch dames en heren?

– Goedenavond familie van der Spek bedankt dat we dit mochten doen.

– Jullie mogen ieder één keer naar binnen om de items te pakken waar ik om vraag. Ze liggen op de gewone plaats. De spelregels zijn simpel. Wie het eerst het juiste item naar buiten brengt en op mijn tafel legt, krijgt een maand lang gratis mobiel internet van zeven GB.

– Wedden dat ik win zegt Erwin de puber zoon van de familie.

– Zijn zus Jolanda zegt; dat denk ik niet want jou kamer is absoluut een zooitje om met daglicht iets te kunnen vinden, laat staan in het donker.

– Zijn jullie er klaar voor? Telefoons zijn verboden, leg die maar op tafel, zegt Herman. Binnen zestig seconden wil ik op mijn tafel zien: een portemonnee, mag van iedereen zijn, een lepel, een pakje zakdoeken en een paar sokken.

– De tijd gaat nu in.

Ze stormen naar binnen via de sluis die de crew heeft gemaakt van zeildoek. Al snel hoor je, auw potverdorie.

– Herman roept nog, doe wel voorzichtig he. Let op het afstapje als je terugkomt. Als eerste is Pa weer buiten met zijn portemonnee, daarna komt Jolanda met een paar sokken.

– Herman vraagt of ze wel schoon zijn, ja hoor het zijn de mijne, die van Erwin wil je niet op tafel hebben. Moeders komt ook naar buiten met een opscheplepel.

– Hou je van opscheppen moeders, vraagt Herman, ze loopt rood aan maar kan zich nog net inhouden. Ze horen Erwin naar buiten komen, klababbus.

– Gaat het Erwin, je bent toch niet op je achterhoofd gevallen he. Alsof er niets aan de hand is, stapt hij de sluis uit en legt triomfantelijk zijn item op tafel.

– Herman vraagt zijn dat jou zakdoeken?

– Nee van mijn ouders, hoezo?

– Nou zegt Herman dit zijn geen zakdoeken, maar condooms! Moeders wordt nog roder dan ze net al was. Erwin weet even niet waar hij moet kijken en Jolanda kan haar lachen niet meer inhouden. Nou pa heb je maar mooi zeven GB gewonnen. Delen?

– Dank jullie wel voor het meespelen, we gaan nu over naar Vera en Stijn.

 

Melig met Vera en Stijn

Herman zit weer aan tafel op zijn klapstoel.

– Als het goed is hebben we verbinding met Vera en Stijn. Zij maken de vragen voor de grote onderweg quiz. Hallo zijn jullie daar?

– We zijn er.

– Wat is de Grote onderweg quiz goed bekeken afgelopen zaterdag, vinden jullie ook niet?

– We hebben zulke leuke reacties gekregen. We kijken uit naar aanstaande zaterdag zegt Stijn. – Hebben jullie alweer nieuwe vragen gemaakt?

– We hebben er een aantal, zegt Vera.

– We kunnen er alvast een paar laten zien om in de mood te komen. Dan weten de mensen die de quiz nog niet gezien hebben wat ze kunnen verwachten.

– Ik wil wel wat Pictogrammen zien, zegt Herman. Die vond ik het leukst.

– Prima hier komen ze, zegt Stijn.

 

Wat betekend dit bord:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. Hagedissen verboden te parkeren
  2. Je wordt gedished
  3. Alleen lampen parkeren
  4. Verboden te parkeren in het donker

 

 

Hier komt het volgende bord

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. Fanfare verboden
  2. Verboden voor trompetisten
  3. Geen dweilorkesten
  4. Dronken hoetermetoeters verboden

 

Dit is de laatste hoor, zegt Vera

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. Je haalt hier het onderste uit de kan
  2. Alles is in kannen en kruiken
  3. Hier drink je uit een kruik
  4. Neem lijm mee, de kannen zijn gebroken

– Lekker melig Vera, hier heb je zeker erg je best op moeten doen?

– Ja, ja ik weet het.

– Stijn zegt tegen Herman, als ze zo doorgaat krijgt ze op der Westfalia.

– Zo kan ie wel weer, veel succes zaterdag, je hebt nog even de tijd om de vragen te maken.

– Dank je wel Vera en Stijn.

– Ja Herman, jij ook bedankt.

 

Verdwenen items

Onze volgende gast aangeschoven, zegt Herman. We gaan het hebben over verdwenen items of die binnenkort zullen verdwijnen.

– Fijn dat U helemaal hierheen bent gekomen, Professor Knol, U bent gespecialiseerd in verdwenen items op de camping en omgeving. Oftwel U bent professor in camp-evanescing.

– Dat klopt inderdaad.

– Wat is er zoal verdwenen?

– Kijk om  je heen Herman. Hoe maakten jou ouders contact met het thuisfront als ze op vakantie waren?

– Daar moet ik even over nadenken professor.

– Ik zal het je vertellen, via een telefooncel.

Misschien als je je ogen dicht doet en dat vraag ik ook aan de kijkers en de mensen hier op de camping. Heeft iedereen zijn ogen dicht? Vraagt professor Knol. Ja, denk dan aan de straat waar je vroeger woonde. Je loopt de straat uit en gaat rechts of linksaf, je loopt richting het plein. Het plein waar de telefooncel stond. Meestal was deze gemaakt van een groen metalen frame, met ramen. Op het bovenste raam stond het woord TELEFOON. Zo kon je de cel niet missen en was het duidelijk dat je daar kon telefoneren. Iets verder terug in de tijd waren ze grijs met een blauw bovenruitje. Daar stond in witte letters TELEFOON op.

– Heeft iedereen zijn ogen nog dicht? Dan stappen we iets verder door en je probeert als kind de deur open te krijgen. Die gingen heel zwaar, omdat ze van metaal waren. En nu haal je diep adem door je neus. En als het goed is ruik je nu de telefoonboeken. Die gaven de telefooncel een heel specifieke geur. Heeft iedereen het beeld nu voor zich? De boeken hingen onder een ijzeren tableau.

– Oké, ik heb het beeld weer op mijn netvlies staan, zegt Herman. Mijn ouders werden altijd heel zenuwachtig, want je moest een los geld hebben om te kunnen bellen. Vaste prik was altijd dat ze zeiden, we bellen vanuit Spanje, als je niets meer hoort dan is ons losse geld op. Maar alles is prima in orde.

– Precies dat bedoel ik zegt de professor.

Er is nog iets uit het vakantiestraatbeeld verdwenen, zegt proffesor Knol.

– Denk goed na Herman, hoe vaak is het jou gebeurd dat je twee weken na thuiskomst bij je oma op bezoek kwam en dat ze pas dan haar ansichtkaart had ontvangen?

– Nou ik weet wel dat ik altijd er verplicht iets op moest schrijven van mijn ouders, zegt Herman.

– Precies, persoonlijke contacten hadden we toen nog. We gingen met zijn allen op zoek naar de perfecte ansichtkaart. Het moest wel een kaartje zijn waarop goed te zien was waar je was, wat er te doen was en met genoeg ruimte op de achterkant om het hele adres op te kunnen schrijven. Het allerbelangrijkste was een persoonlijk verhaaltje aan de thuisblijvers te schrijven.

– Goed dank U wel professor Knol, zullen we items en objecten die binnenkort zullen verdwijnen de volgende keer bespreken, zegt Herman. Ik heb er net eentje bedacht, namelijk de gleufschroef.

 

Koken met Kick

We gaan verder naar onze het kookgedeelte. Kick staat normaal achter de kachel in zijn restaurant en snackbar op camping de Evennaar.

– Hallo Kick fijn je te zien man, zegt Herman. Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij je ben wezen eten.

– Dat is het zeker Herman. Tijd om daar verandering in te brengen.

– Eerst nog even een paar kleine vragen Kick. Ik heb begrepen dat er een sitcom gemaakt wordt op camping De Evennaar?

– Dat klopt, we zijn druk bezig met de opnames.

– Kan je me al vertellen wie er meedoen? Eigenlijk mag dat niet, maar er is één familie die jou wel bekend is, zegt Kick. Je bent getrouwd met de oudste dochter weet je nog?

– Wacht ik zwaai even naar haar, zegt Herman. Ze is thuis en ze heeft me niets verteld. Goed de familie Zeldenrust doet dus mee? Gezellige familie hoor!

– Dat zijn ze zeker Herman. Ma Zeldenrust mag wat mij betreft zo in de keuken komen werken. Die Surinaamse gerechten van haar zijn erg lekker. Met haar erbij zou ik misschien eens kans maken op een Michelin ster.

– Ik weet er alles van Kick, maar ze heeft nog tien kinderen thuis wonen. En absoluut geen tijd om te werken. Ik denk dat Pa Milton het niet aankan om zo’n samengesteld gezin onder de duim te houden, zonder Ma Chanella, zegt Herman.

– Nog een laatste vraag Kick, eigenlijk heet je helemaal geen Kick, maar Kirk.

– Een waarheid als een koe Herman. Mijn ouders wilden eens leuk doen en me naar een filmster vernoemen. Maar als je mijn naam dan goed uitspreekt krijg je Koken met Kurk. En dat kan natuurlijk niet.

– Dat wetende, wat ga je voor ons maken Kick?

– Aangezien we in Frankrijk zijn, maak ik een Steak Tartare.

– Ga je gang, zegt Herman.

De ingrediënten heb ik alvast klaar gezet. Ik gebruik Bavette rundvlees hiervoor. Dat vlees zit onder aan de flank van de koe tussen de bil en de borst vrij onderaan de buik.

400 gram Bavette

Eetlepel fijngehakte peterselie

Eetlepel geplette zachte kappertjes

Eetlepel gehakte augurk

Eetlepel fijngehakte sjalot

Eetlepel Worcestersaus

Theelepel tabasco

Flinke theelepel ketchup

Flinke theelepel Dijon mosterd

Flinke theelepel mayonaise voor als je hem iets meer liquide wil in plaats van sec

1 ansjovis fijn gemaakt

Een mespuntje zout

1 eierdooier

 

– Je kan het vlees met messen fijn snijden en proberen te hakken, maar daar doe ik niet aan. Ik gebruik de grove plaat van mijn gehaktmolen.

– Doe alle ingrediënten, behalve de eidooier en het gehakt in een schaal. Meng tot een smeuïg mengsel met een pollepel.

– Voeg dan het eigeel toe.

– Als laatste meng je het gehakt er doorheen. Flink prakken zodat er een homogeen geheel ontstaat.

– Ik heb hier een ring waarin ik het mengsel doe, zodat je straks een mooie cirkel hebt.

– En nu komt het fijnste gedeelte, de wijn. Je moet er echt een rode Franse chablis uit de Bourgogne bij drinken.

– Herman wil je de steak tartare proeven?

– Nou doe mij straks maar een wijntje. Ik ga eerst nog even met Rita van Review Time praten over de treinen hier.

– Dank je wel Kick tot straks aan de bar.

 

Rita van Review time

– Goedenavond Rita, kan je mij horen?

– Luid en duidelijk Herman.

– Jij hebt deze camping al eerder bezocht toch?

– Dat heb ik Herman. Er waren een aantal reviews waarbij er te nadrukkelijk geschreven werd dat de treinen niet te horen zijn en geen overlast veroorzaken, dat ik het niet vertrouwde. Ik heb er destijds een filmpje van gemaakt. Kijk en oordeel zelf maar. Klik op de link onder de foto om de video te bekijken

 

 

 

 

 

 

Treinen langs de camping

 

– Tjonge Rita, hoe lang heb je daar gezeten.

– Deze treinen komen ieder kwartier langs Herman.

– Ik ben blij dat ze nu staken, anders hadden we niet eens het programma kunnen maken. Bedankt voor je bijdrage en tot volgende keer.

– Graag gedaan hoor Herman.

Dan zijn we aan het einde gekomen van de eerste aflevering van Op de klapstoel met Herman. Mensen geniet ervan terwijl het kan. Tot de volgende camping.